De eerste DSL 2015 mail van de Ameland Commissie

by on 22 March, 2015

He(e)ren rugbyers,

Vriendelijk, doch dringend, werd ik verzocht door Ameltje en zijn vrienden om de volgende brief met u te delen.

 "Trillend kijkt hij naar de grond met een kapotte veter in zijn linkerhand. ‘Godver! Al de tweede keer!’ Gefrustreerd trapt hij z’n schoenen uit en pakt z’n klittenband sneakers. Die Velcro’s staan eigenlijk helemaal niet onder zijn nette pak, maar ach, hij is toch nog student… voor nu nog. Hij moet nog één vak halen, in het tweede blok van volgend ahhhcademisch jaar."

Z’n ouders hebben ‘m vriendelijk doch dringend verzocht toch maar eens iets ‘nuttigs’ te gaan doen met z’n leven. Dus hij is vol weerzin op zoek gegaan naar een stage, om relevante werkervaring op te doen. Bij de gedachte alleen al wordt Ameltje moe. Al dat vroege opstaan en niet meer door de weeks zuipen. Zijn vorige stage was niet goed afgelopen. Hij was ontslagen nadat hij vier vrijdagen op een rij had ziek gemeld na een te lange ‘after training’ sessie aan de Olympos bar (#bruinfruit).  

Over 30 minuten heeft een sollicitatie bij StudentFlex, want die mensen ‘zouden hem wel verder kunnen helpen’. Ameltje heeft er eigenlijk helemaal geen zin in, en hij besluit thuis te blijven. Hij trekt z’n hemd uit en trekt z’n veel comfortabelere Puking Rainbow shirt aan. Ameltje trekt wel vaker een Ameland shirt uit de kast als hij zich kut voelt. Het shirt neemt hem mee naar dat warme eiland met dat verkoelende briesje. Waar het wemelt van aantrekkelijke vrouwen en waar de lekkerste cocktails geserveerd worden in hippe barretjes. Oh hij voelt het warme zand tussen zijn tenen als hij terugdenkt aan het diner aan het strand. Een lichte erectie bolt zijn broek bij de gedachten dat hij dat ooit nog mee zou kunnen maken. Maar dit keer lijkt het Ameland shirt hem, in plaats van hem op te vrolijken, angstiger te maken. Het is al maart en ik heb nog steeds niets van DSL gehoord. Zal het wel doorgaan? 

Op dat moment hoort hij de brievenbus. Normaal boeit hem dat niet zo veel maar dit keer zegt z’n gut feeling om toch maar even te gaan kijken. Bij het benaderen van de deurmat begint zijn hart sneller te kloppen, hij herkend het handschrift: Het is een brief van DE STICHTSE LOCOMOTIEF!!!! 

 

AHHHmeland fans! 

Het is weer zo ver! De eerste brief van de officiële Ameland commissie om u te attenderen op het feit dat de eerste kolen weer op het vuur zijn gegooid. De Stichtse Locomotief gaat weer langzaam maar zeker rijden met als bestemming: Ameland Beach Rugby Toernooi op 19-20-21 juni 2015. Choo Choo, motherfuckers!

Wil jij rugbyen op het grootste beach rugby toernooi van Europa, omringt zijn door exotische dames op een paradijselijk eiland met een heerlijke ‘Waikiki Sunrise’ in je rechter hand en een braakend maatje in je linker? Wil jij met je vriendjes een geweldige reis maken vol jolijt, mannelijk naakt en geweldige bands? Dan is Ameland voor jou the place to be.

Voor de Jonghe Honden: Wil jij ook weten hoe het is om een scheve schaats te rijden, hoe een ‘Bloody Herring’ smaakt en wat ‘de Happy Seconds’ is? Ga dan mee naar Ameland. Dit is de manier om de nare nasmaak van je gefaalde tentamens weg te spoelen met de nodige hoeveelheid zeezout en Aaaahmelandfzand. Tevens is dit de manier om de rest van de Society te leren kennen zoals ze echt zijn: met zand in hun kutjes. 

 

Met zanderige groeten,

De Ameland Commissie - www.happyseconds.nl 

o.d.z.: Altijd blijven smeren!"

Search

Recent posts

  • 12-01-2013
    Written by
    Mijne heeren rugbyers, Zoals u misschien gewend bent van dergelijke…
  • 22-03-2015
    Written by
    He(e)ren rugbyers, Vriendelijk, doch dringend, werd ik verzocht door Ameltje…
  • 28-02-2013
    Written by
    Zomaar een middag uit het leven van Ameltje: Ameltje loopt…